Areopagus in Bloemendaal

Areopagus in Bloemendaal - zondag 3 juni 2018, 16:00 uur.

Gast van presentator Ad van Nieuwpoort in de Dorpskerk is oud-politicus, huisarts, publicist, programmamaker en docent Rob Oudkerk. Een gesprek met een Amsterdamse inwoner van Bloemendaal.
Zijn opa, David Cohen, was in de oorlog voorzitter van de Joodse Raad, die meewerkte met de Duitsers in de hoop daarmee erger te voorkomen. Zijn moeder zat in het verzet, werd opgepakt, maar op last van opa voor Westerbork uit de trein gehaald. “Ik wist niet waar de treinen uit Westerbork naar toegingen” zei hij later. Een eerste basis voor diep wortelend wantrouwen.
Zijn vader was slager, maar verkocht ook koosjere varkenshaasjes. Na de oorlog waren al zijn familieleden dood, maar had hij wel 28 huizen.
Hoe was je relatie met hem? Stil, een zwijgende vader, eigenlijk geen vader. Wel een surrogaatvader bij een vriendje aan de overkant. En met je moeder? Een heel erg joodse moeder, die me erg verwende, maar niet met me praatte. Ze kende de namen van 5000 afgevoerde kinderen uit haar hoofd, droomde daarvan, kwam dan ’s nachts aan mijn bed, vertelde over haar dromen, maar hield praten daarover af. Zo werd bij mij het onveilige gevoel over mensen gevoed.
Hoe ben je in de politiek terecht gekomen? Ik had geneeskunde gestudeerd. Ik wilde mensen beter maken. Was huisarts geworden. Ik schreef columns in De Volkskrant en in Trouw over wat er allemaal beter moest in dit land. Toen vroeg oud-burgemeester Schelto Patijn me lid te worden van de Tweede Kamer voor de PvdA.
Ik dacht daar iets te kunnen doen voor de mensen in achterstandswijken, die twintig jaar langer ziek zijn dan anderen en zeven jaar korter leven. Iets meer dan pillen voorschrijven. Maar zo bleek het niet te werken. Misschien merk je na acht jaar enig effect van besluiten daar.
Toen kwam het rapport over de Bijlmerramp. Ja, ik stemde als enige PvdA-er voor moties van afkeuring tegen de ministers Jorritsma en Borst. Dat kon natuurlijk niet.
Fractievoorzitter Ad Melkert zei: “We hebben jou altijd gesteund en nu laat je ons in de steek.” Alleen op het strand dacht ik: “Ik zet nooit meer een stap in de politiek”. Maar acht weken later werd ik raadslid in Amsterdam en wethouder.

Wat ging er mis in Amsterdam? Ik dacht dat ik onkwetsbaar was. Ik had het over 'kut-Marokkanen', ik ging naar de hoeren, vertelde dat ook. De fractie zegde het vertrouwen in mij op. Men vond mij een naar mens geworden. Als ik nu in 2018 terugkijk, ken ik die man uit 2004 niet meer. Ik was mezelf volkomen kwijt.
Je bent wel huisarts gebleven. Ja, de mensen bleven komen, met hele verhalen. “We weten nu wat voor kutleven jij hebt, nu kunnen wij ook alles vertellen”. Maar ze wilden vooral weten hoe het nu met mij was. Ik vond dat geweldig. Van de 2500 patiënten zijn er maar twee weggelopen.
Wat is je boodschap? Durf kwetsbaar te zijn, zoals Geert Dales onlangs was in Het Parool. De 'onderkoning van Amsterdam', verguisd om de aanleg van de Noord-Zuidlijn, die in plaats van 1,3 miljard maar liefst 3,1 miljard gaat kosten. Hij komt er openhartig voor uit dat hij na zijn wethouderschap in een diepe depressie is geraakt. Of zoals prins Claus, die ook zijn kwetsbaarheid toonde.

Deze aflevering werd eerder uitgezonden op 18 februari van dit jaar.

Algemene programma informatie:

Wilt u reageren op dit programma? Stuur een e-mail naar: areopagus@radiobloemendaal.nl.

Gesprekken met gasten over politiek, maatschappij, kerk en literatuur.

Terug naar het overzicht…